Incretus
De arbeidsmarkt anno 2026 - zelfstandigheid zonder arbeidsrechten.
Schijnzelfstandigheid: een situatie waarin iemand formeel als zelfstandige werkt, maar feitelijk voldoet aan de kenmerken van een normale werknemer onder contract. Dit onderscheid moet voor iedereen duidelijk zijn; werknemers genieten bescherming op grond van het arbeidsrecht en zijn verzekerd voor sociale zekerheid. Denk hierbij aan recht op ontslagbescherming (Art. 7:669 BW) en loondoorbetaling bij ziekte (Art. 7:629 BW). Zelfstandigen hebben deze bescherming in beginsel niet. In de praktijk zien we bij zzp’ers veelal een onjuiste kwalificatie van dergelijke arbeidsrelaties, het verrichten van kernwerkzaamheden en een aansturing alsof zij werknemer zijn. Bij deze schijnzelfstandigheid ontbreekt dus wel de bescherming van het arbeidsrecht maar bestaat feitelijk weinig vrijheid. Zijn zzp’ers nu nog wel zzp’ers te noemen?
Het recht om vergeten te worden: kan het verleden ooit verdwijnen?
Stel je voor, je wilt solliciteren voor een droombaan bij een groot bedrijf. Je mag op gesprek komen en je ziet jezelf hier al helemaal werken. Tijdens het sollicitatiegesprek loopt alles heel goed. Je bent enthousiast, je cv ziet er goed uit en je voelt meteen de klik. Later in de avond zoekt de recruiter je naam op google en meteen verschijnt daar een nieuwsartikel van lang geleden over een strafzaak waar je bij was betrokken. De zaak is al lang afgerond, de straf heb je uitgezeten en je leven is volledig op orde. Toch word je de volgende dag gebeld met een teleurstellend telefoontje. Blijkbaar blijft dat ene moment uit de geschiedenis aan je vastklampen, terwijl je liever wilt dat iedereen het is vergeten.
Between Liberty and Enforcement: ICE Administrative Detention Under Legal Examination
As of November 30, 2025, Immigration and Customs Enforcement, or ICE, held over 65,000 people in detention, of whom nearly three-quarters had no criminal convictions.[1] Although ICE detention is formally classified as civil rather than criminal, many detainees are held for prolonged and, sometimes, indefinite periods with limited judicial oversight.
Mensenrechten: Waar ligt het middelpunt van zeggenschap over je ‘laatste wil’?
Stel je voor: je bent 82, lichamelijk verzwakt, mentaal onhelder geworden in de loop van tijd, maar niet moe. Niet depressief, niet verward, mag je dan stoppen met leven? Of stel: je bent 55, eenzaam, vastgelopen en terminaal ziek als gevolg van een tumor, en overtuigd dat het zo niet verder hoeft. Moet de wet je dan beschermen tegen jezelf? En hoe moeten we dan kijken naar de situatie waarin het in eerdere gevallen wel wordt geaccepteerd vanwege ziekte of ouderdom, terwijl iemand lichamelijk gezond is, maar slecht ter been, sociaal geïsoleerd raakt en geen netwerk heeft dat kan meedenken of ondersteunen? Waar moet de maatschappij dan heen?
One Climate Framework: How the ICJ Redefined Treaty Obligations and State Responsibilities
The International Court of Justice has released its advisory opinion on climate obligations, and it is already reshaping how scholars and policymakers understand global climate governance. For years, climate law was often described as fragmented because it is built on several treaties adopted at different moments. The Court’s opinion challenges that perception. It explains how the main treaties fit together, it narrows the freedom States claim when drafting their national climate plans, and it presents climate protection as a responsibility owed to everyone.
Vrijgesproken, maar niet uitgepraat: de complexe zaak rond Marco Borsato
Afgelopen vrijdag 4 december oordeelde de Rechtbank Midden-Nederland dat Marco Borsato is vrijgesproken in de tegen hem lopende zedenzaak. Het Openbaar Ministerie had een celstraf van vijf jaar geëist tegen de 58-jarige zanger. Volgens de rechtbank “kan niet bewezen worden dat de zanger ontucht heeft gepleegd met het minderjarig meisje”, aldus de rechtbank. In dit artikel gaan we in op de uitspraak van de rechtbank.
Uithalers in de haven: uitdaging voor het jeugdstrafrecht
In de Nederlandse havens speelt zich een alarmerende situatie af. Tussen de zeecontainers en de bewegingen van vrachtverkeer verschijnt een nieuwe pion in de drugscriminaliteit: jongeren van soms wel vijftien jaar oud die worden ingezet als ‘uithalers’ door drugsgroepen. Recent in het nieuws: een dertienjarige jongen en een meisje van zestien werden aangehouden in het havengebied van de Europoort. Ze moesten ‘tassen pakken’ van ene I.M (verdere naam onbekend). Deze minderjarigen werden doelbewust gebruikt om drugs uit het havengebied te krijgen. De inzet van deze jongeren is natuurlijk geen toeval. Criminelen profiteren van de kwetsbaarheid van deze doelgroep. Hoe moet het rechtssysteem omgaan met jongeren die steeds dieper verstrikt raken in de wereld van de georganiseerde drugscriminaliteit?
De spanning tussen AI‑ontwikkeling en wetgeving in Europa
AI is tegenwoordig onvermijdelijk. Wekelijks verschijnen er nieuwe innovaties op het gebied van kunstmatige intelligentie. Soms gaat het om een geavanceerde videogenerator zoals Sora AI en dan weer om nieuwe AI-functies die worden geïntegreerd in Apple-producten. Tegen deze achtergrond heeft de Europese Unie met de AI Act, waarvan delen sinds augustus 2024 van kracht zijn, de eerste wettelijk bindende standaard voor kunstmatige intelligentie wereldwijd gelanceerd. Dit terwijl de achterstand van de EU op de Verenigde Staten en China heel groot is als het gaat om de ontwikkeling van kunstmatige intelligentie.
Van de draaistoel naar de rechtbank: de zaak Marco B.
Iedereen kent nog het zangprogramma The Voice Kids. Kijken of de coaches gaan drukken was een van de hoogtepunten van de avond. Maar in 2021 kwam er plots een einde aan het programma, na schokkend nieuws: er werden meldingen gedaan van seksueel grensoverschrijdend gedrag. Onder de beschuldigden waren twee van de bekendste juryleden: Marco Borsato en Ali B. In dit artikel focussen we op de zaak van Marco Borsato.